Nëse po mendonit t’i blinit fëmijës suaj një arush pelushi për Krishtlindje, disa shkencëtarë “progresistë” thonë se ndoshta duhet ta rishikoni këtë ide.
Edhe pse lodrat e buta janë shoqërues të dashur të fëmijërisë, një grup studiuesish francezë argumenton se këto “karikatura” të kafshëve nuk i ndihmojnë fëmijët të kuptojnë natyrën reale.
Arushët prej pelushi janë dizajnuar për të qenë jashtëzakonisht të lezetshëm: me koka të mëdha, sy të stërmëdhenj, feçka të rrumbullakëta dhe putra pa dhëmbë e kthetra të rrezikshme. Sipas studiuesve, ky imazh i “Disney-t” për grabitqarë të rrezikshëm mund të dëmtojë mënyrën se si fëmijët ndërtojnë marrëdhënien e tyre me natyrën.
Shqetësimi kryesor është se fëmijët që rriten me lodra të buta, por jo shkencërisht të sakta, mund të zhvillojnë një kuptim të kufizuar për botën reale të kafshëve të egra.
Autori kryesor i studimit, Dr. Nicolas Mouquet nga Qendra Kombëtare Franceze për Kërkime Shkencore (CNRS), i tha Daily Mail:
“Për shumë fëmijë, ‘kafsha e parë e egër’ nuk shihet në pyll, por përqafohet në krevatin e tyre.
Tiparet që i bëjnë arushët prej pelushi kaq të dashur – kokat e mëdha të rrumbullakëta, qimet e buta, ngjyrat e njëtrajtshme dhe format e buta – nuk ngjajnë aspak me arinjtë e vërtetë.
Nëse ariu që i jep ngushëllim një fëmije nuk ka asgjë të përbashkët me një ari real, ura emocionale që krijohet mund ta largojë atë nga biodiversiteti i vërtetë, në vend që ta afrojë.”
Në një studim të ri, të botuar në revistën shkencore BioScience, Dr. Mouquet dhe bashkautorët e tij argumentojnë se lodrat e fëmijëve janë një portë shumë e rëndësishme për të mësuar rreth natyrës
Studiuesit anketuan 11 mijë persona për të zbuluar nëse kishin pasur një lodër prej pelushi në fëmijëri dhe çfarë kafshe përfaqësonte ajo.
Nga të anketuarit, 43 për qind thanë se lodra e tyre e fëmijërisë kishte qenë një arush, duke e bërë atë kafshën më të preferuar, me diferencë të madhe.
Por studiuesit theksojnë se këto lodra kanë tipare që i ngjajnë më shumë foshnjave njerëzore sesa arinjve të vërtetë.
“Arushët prej pelushi ndjekin rregulla universale të ‘bukurisë’: koka të mëdha, silueta të rrumbullakëta, gëzof të butë dhe të njëtrajtshëm, ngjyra neutrale dhe sy shprehës – tipare që i bëjnë menjëherë të dashur,” shpjegon Dr. Mouquet.
Sipas tij, kjo përfaqëson një mundësi të humbur për ta ndihmuar fëmijën të lidhet më mirë me natyrën.
“Mos i keqkuptoni rezultatet tona – qëllimi ynë nuk është të heqim qafe arushët prej pelushi, aspak! Këto lodra janë shoqërues të mrekullueshëm. Ne thjesht mendojmë se ato mund të përdoren më me kujdes,” thotë ai.
Lidhja që një fëmijë krijon me lodrën e parë prej pelushi është jashtëzakonisht e fortë, duke ofruar ngushëllim fizik dhe një shok të përhershëm që e shoqëron për vite me radhë. Në këtë kuptim, arushët mund të shërbejnë si “ambasadorë emocionalë” për kafshët e vërteta.