Protestat antiqeveritare vazhdojnë në Iran për të 14-tën natë radhazi.
Megjithatë, që nga mbrëmë, vetëm një numër i kufizuar imazhesh dhe videosh janë përhapur te audienca globale.
Irani ka qenë nën një ndërprerje pothuajse të plotë të internetit për më shumë se dy ditë, duke kufizuar në mënyrë dramatike aftësinë e qytetarëve iranianë për të komunikuar me botën e jashtme dhe duke lënë shumë nga ato që po ndodhin brenda vendit të mbuluara nga pasiguria.
“Qeniet njerëzore janë anëtarë të një tërësie, në krijimin e një thelbi dhe shpirti. Nëse një anëtar vuan nga dhimbja, anëtarët e tjerë do të mbeten të shqetësuar. Nëse nuk ke simpati për dhimbjen njerëzore, emrin e njeriut nuk mund ta mbash.” -Saadi Shirazi, poet persian i shekullit të 13-të.
Që nga mbrëmë, vetëm një numër i kufizuar imazhesh dhe videosh janë filtruar tek audienca globale. Megjithatë, këto fragmente sugjerojnë se, pavarësisht mbylljes, vendosmëria e protestuesve mbetet. Edhe më shumë, vëzhguesit thonë se ndërprerja e energjisë elektrike ka intensifikuar ndjenjën e urgjencës, si dhe ka rritur rreziqet në terren.
Në disa video që qarkulluan përpara se të ndërpritej lidhja, një slogan shfaqej vazhdimisht:
“Nuk kemi më frikë. Do të luftojmë”.
Shumë iranianë theksojnë se ndjenja për të luftuar nuk lindi brenda natës, por përkundrazi është produkt i 47 viteve shtypje, poshtërim, vështirësi ekonomike dhe heshtje të disidencës. Mbështetësit e protestave argumentojnë se ky është zëri i një brezi që është heshtur prej kohësh, i cili tani kërkon të rimarrë dinjitetin dhe të drejtën për një të ardhme , dhe se bota duhet t’i dëgjojë.
Pse ka rëndësi koha
Analistët vërejnë se momente të tilla, kur komunikimi ndërpritet, historikisht kanë qenë ndër më të rrezikshmet. Kur imazhet, dëshmitë e drejtpërdrejta dhe verifikimi i pavarur zhduken, autoritetet përballen me më pak shqyrtim publik.
Ajo që ndodh në orët në vijim mund të përcaktojë:
• nëse protestat vazhdojnë të përhapen apo nëse ato shtypen me dhunë,
• pavarësisht nëse forcat e sigurisë tërhiqen apo mobilizohen plotësisht,
• nëse vëmendja ndërkombëtare vepron si një frenues, apo nëse mungesa e saj mundëson përshkallëzimin.