Përgatiti: Afrim Kasolli
Sa më shumë që po bëhen publike detajet e bisedave mbi planin paqësor për fundin e luftës në Ukrainë, aq më e vagullt po shfaqet kjo mundësi. Si shans për jetëgjatësinë e paqes po përmenden garancionet amerikane për këtë të fundit. Sipas presidenti Trump , lideri rus Vladimir Putin, është pajtuar për këtë solucion. Mirëpo, asgjë konkrete s’është shpalosur deri më tani se si konkretisht do të dukej kjo “aleancë e re” e ushtarake ndërmjet Kievit dhe Perëndimit, për t’u mbrojtur nga ndonjë agresion eventual në të ardhmen nga Moska.
Kryeministrja Italiane, Giorgia Meloni, ka propozuar një lloj modeli sipas nenit 5 të traktatit të NATOS-së. Kuptohet, jashtë strukturës trans-atlantike, por duke imituar këtë formë të sigurisë kolektive. Megjithatë, siç shkruan, mediumi CNN, presidenti Putin, është duke e zhvilluar një luftë, për të shtypur aspiratat për anëtarësim në NATO. Prandaj, pse duhet ta pranonte një aranzhim që i ofron Ukrainës një status që është simulim i kësaj aleance?
Për më tepër, sa serioze do të ishte një garancion i tillë. A do munden që nesër shtetet evropiane të luftonin kundër Rusisë në mbrojte të Ukrainës? Në fund të fundit, i gjithë ankthi dhe shqetësimi si i BE-as ashtu edhe i SHBA-së, ka qenë se si të shmanget përplasja me një Rusi të stërmbushur me armë bërthamore.
Dhe për fund a do të mundet që presidenti Trump ta fitojë konsensusin e bazës së tij elektorale të “MAGA-as” për një involim më të madh të SHBA-ve, në politikën ndërkombëtare, kur ai ka ardhur me premtimin për ta reduktuar atë?