Opinion nga Nikollë D. Ukaj
Në Kosovë, zhvillimet e fundit politike, sidomos për zgjedhjen e presidentit dhe mundësinë e zgjedhjeve të reja, kanë ngjallur debate për mënyrën se si po ushtrohet pushteti. Përtej emrave dhe llogarive partiake, çështja është e qartë: a po grumbullohet pushteti te njëra anë, apo institucionet po ruajnë balancën që ka karakterizuar demokracinë tonë?
Qeverisja e kryeministrit Albin Kurti ka një stil të qartë: vendimmarrje e centralizuar dhe kontroll mbi institucionet. Disa e shohin këtë si mënyrë për stabilitet dhe efikasitet, por të tjerët shqetësohen se po krijohet një pushtet i përqendruar, ku pak njerëz vendosin për të gjithë.
Në një demokraci parlamentare si Kosova, balanca ndërmjet institucioneve është thelbësore. Kuvendi, Presidenca dhe Qeveria nuk janë vetëm formalitete, por mekanizma që kontrollojnë njëri-tjetrin. Kur njëra prej tyre merr kontroll të tepruar, vendimmarrja mund të bëhet e njëanshme dhe të humbasë natyrën përfshirëse që duhet të ketë.
Zgjedhja e presidentit është një moment kyç. Nëse ky proces përdoret vetëm për të forcuar pushtetin e një partie, rrezikohet konsensusi dhe dialogu që ka ndihmuar shtetformimin e Kosovës. Demokracia nuk matet vetëm me vota, por edhe me gatishmërinë për të bashkëpunuar dhe respektuar pluralizmin.
Kosova është ndërtuar mbi idenë se uniteti institucional është më i rëndësishëm se interesi partiak. Presidenti historik Ibrahim Rugova e kuptoi mirë këtë: shteti i ri kërkonte bashkëpunim dhe ekuilibër mes institucioneve. Çdo largim nga ky model mund të dobësojë demokracinë në të ardhmen.
Debati nuk është për një emër apo zgjedhje të vetme. Ai është për mënyrën se si Kosova do të qeveriset: a do të vazhdojmë me balancë pushtetesh dhe kulturë kompromisi, apo centralizimi do të bëhet normë?
Stabiliteti afatshkurtër mund të vijë nga pushteti i fortë, por ai afatgjatë ndërtohet mbi institucione të balancuara, dialog dhe respekt të ndërsjellë. Demokracia kërkon më shumë se shumicë numerike kërkon përgjegjësi ndaj historisë dhe qytetarëve.