Shkruan: Emine Krasniqi
Dialogu ndërmjet Kosovës dhe Serbisë, i ndërmjetësuar nga Bashkimi Evropian, prej vitesh paraqitet si proces i domosdoshëm për normalizimin e marrëdhënieve. Megjithatë, përtej retorikës diplomatike, ky dialog ka ngritur shqetësime serioze lidhur me ndikimin e tij në sovranitetin dhe funksionalitetin e shtetit të Kosovës.
Në shumë raste, dialogu është zhvilluar pa transparencë të plotë dhe pa përfshirje të mjaftueshme institucionale e shoqërore. Vendime me peshë shtetërore janë marrë në tavolina negociatash, ndërsa Kuvendi dhe qytetarët janë informuar vetëm pas faktit. Kjo qasje e ka dobësuar parimin e sovranitetit, i cili buron nga vullneti i qytetarëve dhe përfaqësimi demokratik.
Një ndër shqetësimet kryesore mbetet trajtimi i Serbisë si palë e barabartë në çështje që prekin rendin e brendshëm kushtetues të Kosovës. Çdo marrëveshje që cenon funksionimin unitar të shtetit, qoftë përmes strukturave paralele apo mekanizmave me kompetenca ekzekutive, rrezikon të krijojë precedentë të rrezikshëm për sovranitetin territorial dhe juridik.
Po ashtu, dialogu ka prodhuar një situatë ku Kosova shpesh përballet me presion ndërkombëtar për zbatimin e marrëveshjeve, ndërsa Serbia shmang përgjegjësinë për njohjen formale të shtetit të Kosovës. Ky disproporcion në obligime ka krijuar perceptimin se dialogu po shndërrohet nga proces normalizimi në instrument presioni ndaj Kosovës.
Sovraniteti nuk matet vetëm me simbole shtetërore, por me aftësinë e institucioneve për të ushtruar autoritet në gjithë territorin e vendit. Çdo kompromis që e dobëson këtë autoritet, pa njohje reciproke dhe garanci të qarta ndërkombëtare, përbën rrezik afatgjatë për stabilitetin e shtetit.
/TV Arbëria