Video, që nuk ofrojnë pamje të qartë, të incizuara gjatë dy sulmeve paraprake me këtë armë, në Dnipro në nëntor të vitit 2024 dhe në Lviv në janar të vitit 2026, treguan një mungesë të ngjashme të shpërthimeve fillestare.
“Duket se ato [raketat] nuk bartin eksploziv”, tha për Radion Evropa e Lirë, Pavel Podvig, hulumtues i lartë në Institutin e Kombeve të Bashkuara për Hulumtime të Çarmatosjes. Predhat hipersonike që lëshohen nga Oreshnik-u, që shkëlqejnë nga nxehtësia e rihyrjes në atmosferë, “me gjasë janë objekte të rënda, me idenë që forca shkatërruese të vijë nga energjia kinetike”, shtoi ai.
Konrad Muzyka, analist i mbrojtjes në Rochan Consulting, tha se sulmet me Oreshnik duket se kryhen me rreth 36 “depërtues kinetikë”, që dalin nga gjashtë mjete rikthimi që lëshohen nga raketa gjatë harkut të fundit të fluturimit të saj. Këto predha, tha ai, “mbështeten në shpejtësi jashtëzakonisht të lartë të goditjes për të shkatërruar apo depërtuar në objektivë, në vend që të bartin ngarkesa të mëdha shpërthyese”.
Por, me një kosto që vlerësohet dhjetëra miliona dollarë për çdo raketë, shumë komentatorë – përfshirë edhe rusë – kanë vënë në pikëpyetje dobinë e hedhjes së copave hipersonike të metalit apo prej betoni drejt caqeve në Ukrainë.
“Thjesht, pajisje jashtëzakonisht të shtrenjta të përplasura në tokë”, shkroi blogeri rus, Vladimir Romanov në Telegram, postim të cilit ia bashkëngjiti video të sulmeve të fundit me Oreshnik. “E gjithë kjo për hir të një pamjeje të bukur që nuk e beson askush [përveç pensionistëve]”, shtoi ai.
Oreshnik (apo në shqip pemë lajthie) është një raketë balistike me rreze të mesme veprimi, që vlerësohet të jetë rreth 12 metra e gjatë. Ka një rreze veprimi prej rreth 5.000 kilometrash dhe me një ngarkesë të raportuar prej më shumë se një tonësh. Kjo armë transportohet me një mjet relativisht të vogël dhe është emëruar për aftësinë e saj për t’u zhdukur nga pamja, sikurse një pemë në pyll.
