Shkruan: Basri Beka
Albin Kurti edhe një herë doli para qytetarëve me një video të gjatë, jo për të marrë përgjegjësi për krizën politike, por për të bërë atë që di më së miri: manipulim politik të paketuar si moralizim demokratik.
E gjithë deklarata e tij ndërtohet mbi një mashtrim themelor: se ai përfaqëson “vullnetin e popullit”, ndërsa kush nuk i bindet formulës së tij politike është armik i demokracisë dhe bllokues i shtetit.
Ky është thelbi i propagandës populiste të Kurtit prej vitesh. Ai nuk e sheh demokracinë si sistem kompromisi institucional, por si mekanizëm ku vota që ka marrë i jep të drejtë morale absolute mbi shtetin.
Por demokracia parlamentare nuk funksionon kështu.
Fakti që ka fituar zgjedhjet nuk do të thotë se i takon automatikisht çdo institucion, çdo post dhe çdo interpretim i “vullnetit qytetar”. Pikërisht për poste si presidenti ekzistojnë mekanizma kushtetues që kërkojnë konsensus më të gjerë. Kjo nuk është bllokadë. Kjo është logjika e sistemit demokratik.
Kurti e di këtë. Por ai zgjedh ta shtrembërojë realitetin sepse politikisht i leverdis viktimizimi.
Ai thotë: opozita po e çon vendin në zgjedhje.
Jo. Në zgjedhje po e çon paaftësia e tij për të ndërtuar konsensus politik jashtë rrethit të vet. Ai kërkon që opozita të vulosë kandidatët dhe formulat e tij politike, e kur kjo nuk ndodh, fillon drama publike për “bllokuesit”.
Madje shkon edhe më larg: përdor frikën ekonomike si armë propagandistike.
“Zgjedhjet kushtojnë miliona.”
Po demokracia kushton. Zgjedhjet kushtojnë. Krizat politike kushtojnë. Kjo nuk është argument moral kundër zgjedhjeve. Është manipulim emocional për t’ia hedhur fajin kundërshtarit.
Pastaj vjen pjesa më arrogante e deklaratës: numërimi i votave individuale të kandidatëve të LVV-së krahasuar me liderët opozitarë.
Ky është mentalitet i rrezikshëm politik. Sipas kësaj logjike, legjitimiteti institucional matet me garë individuale votash, jo me rend kushtetues dhe balancë demokratike.
Pra mesazhi i tij është i qartë:
“Ne kemi më shumë vota, prandaj duhet të pranoni formulën tonë.”
Kjo nuk është demokraci konsensuale. Kjo është arrogancë shumice.
Edhe më manipulues është momenti kur Kurti pretendon se opozita nuk do pushtet, por vetëm që “ai të mos ketë pushtet”.
Kjo është teknikë klasike propagandistike: delegjitimimi i kundërshtarit duke i atribuar motive primitive dhe destruktive. Në vend që të merret me argumentet politike të opozitës, ai sulmon qëllimet e tyre.
Pra opozita nuk paraqitet si palë politike legjitime, por si grup njerëzish të motivuar nga urrejtja personale ndaj tij.
Kjo është retorikë e rrezikshme për një demokraci.
E vërteta është më e thjeshtë:
Albin Kurti ka ndërtuar gjithë karrierën e tij mbi konfliktin permanent. Ai ushqehet politikisht nga polarizimi. Sa më shumë krizë, aq më shumë ai përpiqet të paraqitet si shpëtimtar i vetëm moral përballë një klase politike “të korruptuar” apo “bllokuese”.
Por pas gjithë këtij teatri retorik fshihet një fakt i thjeshtë:
nëse nuk arrin të ndërtosh konsensus në një sistem parlamentar, problemi nuk është vetëm te të tjerët. Problemi është edhe te ti.
Dhe pikërisht këtu bie maska e Kurtit.
Ai flet për demokraci, por e interpreton demokracinë vetëm kur i leverdis.
Flet për vullnet të popullit, por harron që demokracia nuk është vetëm shumicë — është edhe kompromis institucional.
Flet për stabilitet, ndërsa ushqehet politikisht nga kriza.
Ky nuk është lidership shtetëror.
Ky është manipulim politik i paketuar si moralizim publik.