Nga Nikollë D. Ukaj
Kolumnë për 27-vjetorin e Çlirimit të Kosovës
12 Qershori i vitit 1999 nuk shënon vetëm fundin e një lufte. Ai përfaqëson një nga momentet më të rëndësishme në historinë moderne të Kosovës, ditën kur u vulos fitorja e lirisë mbi shtypjen dhe kur vendi ynë e përcaktoi qartë vendin e tij në familjen e kombeve demokratike perëndimore.
Hyrja e forcave të NATO-s në Kosovë ishte rezultat i sakrificës së popullit tonë, i rezistencës së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, por edhe i vizionit politik të Presidentit historik Dr. Ibrahim Rugova, i cili për vite me radhë punoi për ta ndërkombëtarizuar çështjen e Kosovës dhe për ta lidhur fatin e saj me botën demokratike, veçanërisht me Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Pikërisht për këtë arsye, 12 Qershori nuk duhet të shërbejë vetëm si ditë kujtese, por edhe si ditë reflektimi. Sa po i qëndrojmë sot besnikë orientimit që na solli lirinë? Sa po i ruajmë aleancat që e bënë të mundur shtetin e Kosovës?
Në këtë kontekst, debatet e fundit rreth refuzimit të projektit amerikan të gazit nuk mund të trajtohen vetëm si çështje teknike apo energjetike. Ato prekin një dimension shumë më të gjerë: raportin e Kosovës me aleatin e saj më të rëndësishëm strategjik.
Shtetet e vogla nuk e ndërtojnë sigurinë e tyre duke sfiduar apo duke injoruar partnerët që kanë investuar më së shumti në lirinë, pavarësinë dhe shtetndërtimin e tyre. Përkundrazi, ato forcojnë besimin, kultivojnë partneritetin dhe shfrytëzojnë mundësitë që krijojnë më shumë siguri, zhvillim ekonomik dhe integrim ndërkombëtar.
Filozofia politike e Ibrahim Rugovës ishte e qartë: Kosova duhet të jetë gjithmonë në anën e demokracive perëndimore. Jo për arsye emocionale, por sepse aty gjenden garancitë e lirisë, sigurisë dhe prosperitetit të saj. Rugova e kuptonte se aleancat strategjike nuk janë luks për shtetet e vogla; ato janë domosdoshmëri.
Në një kohë kur Evropa po kërkon diversifikimin e burimeve energjetike dhe forcimin e sigurisë strategjike, Kosova nuk duhet të japë përshtypjen e një vendi që heziton përballë iniciativave që vijnë nga partnerët e saj kryesorë. Përkundrazi, ajo duhet të dëshmojë se mbetet e përkushtuar ndaj vizionit euroatlantik mbi të cilin u ndërtua shteti i saj.
Prandaj, çdo vendim që krijon distancë me Shtetet e Bashkuara të Amerikës duhet të analizohet me kujdes të jashtëzakonshëm. Historia na mëson se asnjë arritje madhore e Kosovës nga ndërkombëtarizimi i çështjes së saj, ndërhyrja e NATO-s, shpallja e pavarësisë e deri te konsolidimi i shtetit nuk do të ishte e mundur pa mbështetjen e palëkundur amerikane.
Në këtë 12 Qershor, nderimi më i madh për sakrificën e popullit tonë, për luftën çlirimtare, për Presidentin Rugova dhe për aleatët që qëndruan pranë Kosovës në ditët më të vështira, është ruajtja e kursit tonë euroatlantik pa asnjë mëdyshje.
Sepse liria e Kosovës nuk u ndërtua mbi izolimin. Ajo u ndërtua mbi besimin, partneritetin dhe miqësinë me botën demokratike. Dhe pikërisht aty duhet të mbetet edhe e ardhmja e saj.
